باغ بی بهار

تا خزان آمد به مهمانی باغ

باغ قلبم شد پر از اسم کلاغ

باز گم شد آرزوها توی باد

ماند در شب بی تو ،راهی بی چراغ

هر گلی خشکید در دست خزان

توی هر چشمه فتاده عکس زاغ

میل رفتن داشت قلبم مثل رود

میل رفتن از کویر سخت و داغ

کس نشد همراه من در این سفر

غم گرفته باز از قلبم سراغ

می روم در جستجویت تا افق

تا شود با تو بهاری قلب باغ

خاطره ها نمی میرند...